“Szlam” to jedna z prac Sławy Harasymowicz, która jest efektem wieloletnich badań i poszukiwań, próbą rekonstrukcji wojennych losów członka rodziny. Punkt wyjścia do projektu stanowi tragiczne wydarzenie, do którego doszło w 1945 roku na Bałtyku w Zatoce Neustadt, niedaleko Lubeki. Wtedy to w wyniku zbombardowania dwóch niemieckich statków przez brytyjskie siły powietrzne, zginęli więźniowie ewakuowani z obozu koncentracyjnego Neuengamme. Wśród nich brat dziadka artystki – Marian Górkiewicz.

Harasymowicz przeszukuje i interpretuje archiwa. Odkrywa i łączy rozproszone fragmenty tragicznej historii. Kolejne tropy otwierają nowe sposoby odczytywania materiału dowodowego i prowokują do zadawania dalszych pytań w tym tego najważniejszego: Co się właściwie wydarzyło 3 maja 1945 roku?

Na instalację składa się seria 11 sitodruków na papierze o różnych wymiarach. Grafiki przedstawiają zatokę Neustadt widzianą z satelity. Niektóre pokazują jej rzeczywisty obraz inne zostały poddane obróbce – cyfrowemu zbliżeniu. Harasymowicz powiększyła wybrany fragment zatoki. Następnie zwielokrotniła obraz. Ukazane z bliska fragmenty przybierają abstrakcyjne formy. Trudno rozpoznać, na co właściwie patrzymy. Mogą przypominać poruszany przez wiatr piasek. Przybliżony fragment powierzchni ziemi lub odległej planety. Gęsty, mięsisty, chropowatynadruk sprawia wrażenie jakby miał nas zassać do wnętrza. Jedynie na jednej grafice możemy dostrzec zatokę widzianą z lotu ptaka, gdzie wyraźnie odznacza się linia brzegu i wody.

Grafiki utrzymane są w ziemistej kolorystyce szarości, czerni i brązu. Kolory nawiązują do szlamu i mułu wydobytych ze statku, na którym  zginął Marian Górkiewicz. Szlamu i mułu było ponad 800 ton

Wśród wielu niewiadomych, które pojawiają się wokół tajemniczej historii, jedną z nielicznych potwierdzonych informacji jest miejsce bombardowania. Harasymowicz odnajduje je na mapie i poddaje procesowi powiększenia i zwielokrotnienia. W ten sposób tworzy wyobrażeniową mapę.

Uzupełnieniem instalacji jest film H.N.5 515 (Film – sen) z 2015 roku.

Wideo trwa 4 minuty 55 sekund, wyświetlane jest tuż obok sitodruków. Jest to sekwencja obrazów, na którą składają się źródła archiwalne i własne materiały artystki. W katastrofie w Zatoce Neustadt oprócz okrętu Thielbekzatonął również ekskluzywny liniowiec Cap Arcona. W 1943 zagrał on Titanica w propagandowym, hitlerowskim filmie. W prezentowanym wideo artystka wykorzystuje fragmenty tego filmu. Wybrała kadry, które pokazują bogate i eleganckie wnętrza statku Cap Arcona. Radośni i roześmiani aktorzy – pasażerowie liniowca w groteskowy sposób kontrastują z tragiczną historią wydarzeń maja 1945 roku.

Sława Harasymowicz jest współczesną artystką wizualną. W swojej twórczości łączy różne techniki oraz media. Operuje rysunkiem, sitodrukiem,fotografią, wideo, pracuje na archiwach, na których bazie tworzy własne prace. Jestabsolwentką The Royal College of Art w Londynie i Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.