Odlany i wykuty w srebrze pojemnik na wonne korzenie o wysokości 26 cm powstał na przełomie XIX i XX wieku na terenie Austro-Węgier. Używany jest podczas zakończenia szabatu, w trakcie ceremonii zwanej Hawdalą.

Wykonana ze srebra puszka na wonności ma dość niezwykły kształt. Na okrągłym, płaskim spodzie osadzony  jest rdzeń, niby-drzewo z dwoma konarami, pokrytymi wzorem imitującym korę. Pień oplatają dekorowane liście dębu, najgęściej na podstawie. Na odgałęzieniach siedzą dwa gotowe do lotu małe ptaki. Mają lekko rozłożone skrzydła, a ich główki są ruchome i pełnią rolę pokrywek. Do środka pnia u jego rozgałęzień przymocowana jest kompozycja z trzech długich lasek, które u góry połączone są okręgiem. Zaginają się na tym pierścieniu i opadają ku podstawie tworząc delikatne fale. Główny trzon balsaminki zwieńczony jest pękatym, rozszerzającym się ku górze pojemnikiem z przykrywką. Na niej spoczywa pięć liści, które promieniście rozkładają się na pokrywce. Złączone są ogonkami, a przykrywa je korona. Poniżej przymocowane są trzy mniejsze pojemniki. Skierowane są w trzy różne strony i przypominają gruszki z niewielkimi oczkami na wieczkach.

Szabat, wyjątkowy dar od Boga, który upamiętnia Jego odpoczynek po 6 dniach tworzenia świata.  Obchodzony jest siódmego dnia tygodnia, świętowanie zaczyna się w piątek wraz ze zmierzchem, gdy słońce ukrywa się za horyzontem i trwa do sobotniego wieczoru, gdy na niebie pojawią się trzy gwiazdy. Wtedy przychodzi czas na Hawdalę (z hebr. rozróżnienie), ceremonię, która oddziela czas świąteczny od zwykłych dni tygodnia. Zwyczaj wdychania wonnych ziół podczas Hawdali jest śladem składania ofiar kadzidlanych w Świątyni Jerozolimskiej (zburzonej przez Rzymian w 70 r. n.e. ).

Podczas ceremonii zapala się świecę z kilkoma knotami (lub dwie zwykłe, których płomienie muszą łączyć się w jeden) oraz zioła w balsamince. Prowadzący ujmuje w dłonie kielich wina oraz balsaminkę z wonnościami i wypowiada błogosławieństwo, najpierw wstępne, a później nad winem, wonnymi ziołami i światłem. Następnie wszyscy zebrani wąchają aromatyczne wonności, które mają przygotować na znój zwykłych dni, a przede wszystkim ukoić duszę Żyda, smutną i przygnębioną, ponieważ opuszcza ją dusza dodatkowa, zesłana przez Boga na czas szabatu.