Kolorowy, pionowy rysunek jest portretem mniej więcej 40-letniego mężczyzny. Został wykonany tłustymi kredkami świecowymi lub pastelami na pożółkłym papierze. Kolorowe linie są nieregularne i sprawiają wrażenie stawianych odważnie, pewną ręką.

Twarz mężczyzny wypełnia niemal cały arkusz papieru. Ma niebieskie, lekko podkrążone oczy oraz długi i wąski nos. Krótkie włosy zaczesane na prawą stronę odsłaniają prawe ucho. Mężczyzna ma gęstą brodę i wąsy zawinięte do góry. Górna warga ust ginie w gąszczu zarostu, a dolna jest podkreślona wyraźnym konturem.

Kolory są intensywne. Niebieskie, brązowe, żółte, różowe, zielone, pomarańczowe pociągnięcia kredki przeplatają się w całym portrecie i tworzą dynamiczną kompozycję. 

Wyraz twarzy mężczyzny jest raczej poważny i zamyślony. Wzrok kieruje w dal, nie patrzy na osobę wykonującą portret. 

W lewym dolnym rogu znajduje się odręczny, napisany czarnym cienkopisem podpis „Strzebielinek”. W prawym dolnym rogu podobnie napisane cyfry VIII 82A.

Autor rysunku – Andrzej Trzaska – był malarzem i grafikiem, absolwentem Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Został przymusowo umieszczony w Ośrodku Odosobnienia dla Internowanych w Strzebielinku, wsi kaszubskiej znajdującej się niedaleko Wejherowa. Trzaska został internowany za współpracę z OKO – Ogólnopolskim Komitetem Oporu „S” oraz ukrywanie kierownictwa tej podziemnej organizacji. W ośrodku przebywał pół roku, dokładnie od 5 maja do 20 października 1982 roku.

W czasie internowania wykonał ponad 400 portretów współwięźniów. Artysta dokumentował też klimat życia w ośrodku w Strzebielinku i tworzył rysunki do serii znaczków.

Zachowane portrety i szkice są wyjątkowym świadectwem czasu. Większość portretowanych mężczyzn ma wyraźny zarost – brodę i wąsy. Zarost był dla wielu symbolicznym wyrazem niezgody na uwięzienie bez wyroku i manifestacją działalności opozycyjnej w czasach PRL – Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej.