Alina Szapocznikow uchodzi za jedną z najważniejszych artystek polskich minionego stulecia. Jeszcze do niedawna niedoceniana za granicą, zajmowała znaczące miejsce niemal wyłącznie w polskiej historii sztuki. Pomimo iż ostatnich kilkanaście lat swojego życia spędziła w Paryżu i była obecna na scenie artystycznej wielkiej metropolii, nie została dostrzeżona jako nowatorka w dziedzinie rzeźby.

Prace Aliny Szapocznikow w kolekcji Muzeum pochodzą z eksperymentalnego okresu jej twórczości – formalnemu nowatorstwu towarzyszy tu nowe ujęcie kwestii ciała i jego reprezentacji. Szapocznikow dotyka traumatycznych wątków pamięci Holokaustu, choroby, ograniczeń i słabości ciała, a jednocześnie przez jej twórczość przemawia niezwykła afirmacja życia oraz nieposkromiona siła kobiecej ekspresji.

Przykładem bardzo świadomego i indywidualnego języka artystycznego jest rzeźba Pierś iluminowana. Ta lampa „udaje” przedmiot codziennego użytku, a jednocześnie ma niezwykle złożoną formę i charakter: na długiej, smukłej łodydze otwiera się kwiat złożony z odlewów piersi i ust – ucieleśnienie kobiecej seksualności.