Park Bródnowski od dziesięciu lat jest przestrzenią, w której dzięki współpracy artysty Pawła Althamera, Urzędu Dzielnicy Targówek miasta stołecznego Warszawy oraz Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie powstają obiekty sztuki w przestrzeni publicznej. Co roku w parku przybywa co najmniej jedna praca. Nie wszystkie jednak mają charakter trwały czy materialny. Konsekwentne działania w ramach Parku Rzeźby na Bródnie spowodowały, że jest on miejscem przenikania się sztuki i codzienności. Zdaniem lokalnych animatorek i animatorów interwencje artystyczne znakomicie oddziałują na pobliskich mieszkańców. Łatwiej jest zaangażować ich w działania na rzecz lokalnej społeczności czy przekonać do aktywności artystycznej. Również tej, której efekty eksponowane są w przestrzeni publicznej.

 

W Parku Bródnowskim – niezależnie od działalności Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Pawła Althamera – co jakiś czas przybywa kolejny ciekawy obiekt wykonany przez mieszkanki i mieszkańców okolicznych osiedli.

Ich przykładem są wiersze napisane na asfalcie niektórych parkowych alejek. Jedną z takich poetyckich alejek jest droga  biegnąca od budki z goframi wzdłuż placu zabaw i boiska.

Można się tam natknąć na dłuższe hasła wypisane białymi wielkimi literami. Zostały one namalowane farbą, a więc ich autorowi zależało, by nie zniknęły wraz z pierwszym deszczem. Jeden z Wierszy, namalowany wzdłuż alejki brzmi: „A kto się chce / w cieniu wygrzewa / a inni prężą się w gorącu / pewien poeta na głos śpiewa / w alei słońca”. Nie do końca poprawne pod względem składni i gramatyki, strofy poetycko oddają aktywności odpoczywających. Charakter chwili został podkreślony przez przemyślany projekt graficzny. Słowo „gorącu” jest zapisane większymi literami, temperatura musiała być naprawdę wysoka. Wyrażenie „pewien poeta” ma fantazyjny krój. Pierwsze „P” jest największe, a kolejne litery stają się stopniowo coraz mniejsze. „Na głos śpiewali” zapisane jest przekornie małą czcionką, jakby ciszej. Wreszcie w ostatnim wyrazie – „słońca” – pierwsza i ostatnia litera górują nad pozostałymi.

Napisy na alejkach to utwory autorstwa Andrzeja Przybysza, poety pochodzącego z Bródna. Nieco ekscentryczny i gadatliwy, za to skory do pomocy kawaler jest dobrze znany sąsiadom. Zaprzyjaźnił się między innymi z artystką Honoratą Martin, kiedy ta przez trzy tygodnie mieszkała w parku realizując performens “Zadomowienie”. W czasie trwania jej akcji wiersze zostały uwiecznione dla spacerowiczów.

 

W parku można Również natknąć się na kilka mozaik umieszczonych w rytmicznej strukturze płyt betonowych chodników. Poszczególne mozaiki są od siebie oddalone o kilka metrów. Każda z nich jest widoczna z daleka. W słoneczne dni odbijają promienie, a w nocy dyskretnie połyskują w świetle latarni. Niezależnie od tego, o jakiej porze dnia czy roku są oglądane, przykuwają uwagę spacerowiczów. Stanowią miłą odmianę od monotonnego rytmu prostych linii płyt chodnikowych i ich niemal jednolitego szaro-betonowego koloru.

Prace przypominają mozaikarskie plomby powtykane w parkowe chodniki.

W Parku Bródnowskim zainstalowano około dziesięciu takich aplikacji. Prawie wszystkie znajdują się na terenie alejki spacerowej po zachodniej stronie parku, w pobliżu ogródka jordanowskiego. Wszystkie mają kształt i wielkość identyczną z płytami chodnikowymi. To kwadraty o boku długości 40 centymetrów. Obiekty powstały w 2012 roku w ramach współpracy Urzędu Dzielnicy Targówek i grupy lokalnych animatorów i animatorek.

 

To oczywiście nie wszystkie przejawy artystycznej działalności mieszkanek i mieszkańców Bródna. Na wzór działań podejmowanych przez Pawła Althamera i Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, niektóre realizacje sąsiadek i sąsiadów parku mają charakter efemeryczny, nietrwały czy niematerialny. Stałym miejscem aktywności lokalnej, w tym artystycznej, jest Domek Herbaciany, gdzie uruchomiono kawiarnię społeczną. Opiekują się nią lokalne aktywistki i aktywiści. Dzięki obowiązującej tam zasadzie dobrowolności w opłacie za kawę, herbatę czy lemoniadę w Domku stale przybywa profesjonalnych i amatorskich obiektów artystycznych, chociażby rysunków wykonanych przez najmłodszych odwiedzających park.

 

Innym miejscem, w którym pojawiają się efekty kreatywnej pracy mieszkanek i mieszkańców Bródna, jest Oranżeria – Sąsiedzka Szklarnia. Przy wspólnych grządkach zawisły zrobione na szydełku kolorowe motyle. Nad drzwiami wejściowymi zamontowano planszę ze wzorem, który został wykonany z kapsli z butelek. W tej samej technice wykonano mandale i napisy, które rozsiane są po całym parku. Te wzory z kapsli to chyba jeden z najbardziej tajemniczych obiektów w parku.

 

Warto wybrać się na spacer i poszukać ich na własną rękę. Spacerując po Parku zachowajmy czujność. Na Bródnie jest naprawdę dużo sztuki.

 

– – –

Zrealizowano w ramach 1. edycji Stypendium im. Bogny Olszewskiej.