Marek Oberländer [oberlender], malarz żyjący w latach 1922-1978, jako jedyny z całej rodziny przetrwał Holocaust [holokaust], a po wojnie dawał swą sztuką świadectwo cierpieniom Żydów. W latach 1953-1954 stworzył cykle graficzne pt. Nigdy więcej Getta i Reportaż spod szubienicy, zainspirowane oryginalnymi, niemieckimi fotografiami ukazującymi okrucieństwa wojny. Podobnie było w przypadku namalowanych w 1955 roku Napiętnowanych, gdyż pierwowzorem motywu i kompozycji obrazu było autentyczne, dokumentalne zdjęcie z okresu okupacji.

Obraz przedstawia trzech brodatych mężczyzn, ukazanych w półpostaci. Mężczyźni stoją ciasno obok siebie, tak że pierwszy z lewej zasłania nieco środkowego, a ten z kolei trzeciego. Wszyscy lekko zwracają się w lewo i pochylają ku nam głowy. Sylwetki mężczyzn wypełniają niemal całe płótno.

Pierwszy mężczyzna jest prawie łysy. Jego brwi, wąsy i broda są rude. Człowiek ten nosi szarą koszulę, a na niej nieco ciemniejsze w odcieniu ubranie z dekoltem w serek. Drugi z mężczyzn jest nieco młodszy od dwóch pozostałych. Jego włosy i broda są czarne. Ma haczykowaty nos i duże, odstające, widoczne na obrazie ucho. Jest ubrany w białą koszulę i ciemnobrązową kamizelkę. Mężczyzna stojący po prawej stronie wydaje się najstarszy z całej trójki. Jego głowa jest niemal całkowicie łysa, a zarost wyraźnie posiwiały. Spod czarnej marynarki wystaje mu pod szyją jedynie kołnierzyk białej koszuli. Wszyscy trzej mężczyźni mają zaciśnięte usta. Wzrok wbijają w ziemię. Czoła sportretowanych ludzi znaczą duże ciemnoczerwone rany. Są to piętna wycięte w kształt sześcioramiennej gwiazdy Dawida.

Pozornie spokojna, statyczna kompozycja obrazu emanuje dramatyczną ekspresją, którą potęguje surowa i ciemna kolorystyka. Tło za trzema postaciami jest ciemnogranatowe z refleksami intensywnej ultramaryny, czyli jednego z odcieni niebieskiego. Odkryte głowy mężczyzn wydają się przez to bardzo jasne i tym mocniej uwydatniają się na nich krwawe piętna.

Obraz namalowano wyrazistymi, mocnymi pociągnięciami pędzla. Warstwa farby jest gruba, a gdzieniegdzie artysta nałożył ją szpachlą.

Obraz Napiętnowani to symboliczny portret narodu żydowskiego. Za sprawą surowości kompozycji i ograniczonej palety barw stanowi wybitny przykład realizmu ekspresyjnego. To również jeden z nielicznych powojennych obrazów, który przedstawia temat zagłady Żydów w sposób przeciwstawiający się ówczesnej ideowej propagandzie, opiewającej głównie heroiczne zwycięstwo komunizmu nad faszyzmem.

Płótno po raz pierwszy zaprezentowano na współorganizowanej przez Marka Oberländera [oberlendera] Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki, zatytułowanej Przeciw wojnie – przeciw faszyzmowi. Wystawa ta była prezentowana w warszawskiej galerii Arsenał w 1955 roku.

Do zasobów Muzeum Ziemi Lubuskiej obraz trafił w 1959 roku jako depozyt z Centralnego Biura Wystaw Artystycznych. W roku 1982 na mocy decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego stał się własnością Muzeum.