Krajarka introligatorska to urządzenie przeznaczone do krojenia wytworów papierniczych i innych materiałów introligatorskich, a także gotowych druków na odpowiednie formaty. Obsługiwana jest przez tzw. krajacza.

Prezentowane urządzenie to wykonana z żelaza napędzana ręcznie maszyna jednonożowa. Wyprodukowana została w latach 20. XX wieku przez niemiecką firmę Karl Krause, Leipzig. Wymiary krajarki to: 145 x 165 x 165 cm. Maksymalna szerokość cięcia wynosi 110 cm.

 

Podstawowe zespoły i mechanizmy maszyny:
1. Stół krajarki z siodełkiem,
2. Belka dociskowa,
3. Belka nożowa z nożem introligatorskim.

Proces technologiczny pracy na krajarce rozpoczyna się od ułożenia odpowiedniej wysokości stosu papieru lub druków na stole maszyny, a następnie ich wyrównania i dosunięcia do ustawionego w określonej odległości siodełka i oporu bocznego stołu maszyny. Na tak ustawiony stos papieru krajacz opuszcza belkę dociskową przy pomocy specjalnego pokrętła, powodując jego unieruchomienie. Następnie krajacz za pomocą koła zamachowego i dźwigni wprawia w ruch belkę nożową wraz z nożem introligatorskim, który przecina stos papieru lub druków. Aby stos był przecięty do końca, nóż w swoim najniższym położeniu zagłębia się w tzw. szpaltę drewnianą lub plastykową, umieszczoną w odpowiednim zagłębieniu na stole w linii cięcia. Po przecięciu stosu nóż i belkę dociskową ustawia się w górnym położeniu wyjściowym. W procesie krojenia nóż wykonuje ruch prostopadły do stołu maszyny. Kąt ostrza stalowego noża introligatorskiego o odpowiedniej twardości uzależniony jest od rodzaju krojonego materiału, czyli od oporu, jaki ten materiał stawia nożowi. Kąt ten waha się w granicach od 18 do 22 stopni.