Praca Kazimierza Sichulskiego Kirkut na Czerniawach wykonana jest techniką gwaszu. Gwasz jest farbą wodną, która poprzez zawartość kredy lub bieli cynkowej albo ołowiowej, posiada właściwości kryjące. Artysta stosując tę technikę uzyskał intensywniejszy kolor. Sichulski przedstawił fragment kirkutu, tj. cmentarza żydowskiego. Na pierwszym planie znajduje się, umieszczona centralnie macewa, czyli stela nagrobna. Z prawej strony mamy kolejną, która także wyróżnia się wielkością. Pozostałe macewy znajdują się na drugim planie na tle lasu. Macewy zanurzone są częściowo w trawie, która przybrała kolor żółto-zielony. Macewy są zwieńczone półkoliście. Każda z nich jest pokryta płaskorzeźbą. Nie są czytelne, ale wiemy, że posiadają symboliczne treści. Jedynie na jednej, umieszczonej z prawej strony, odczytujemy formę architektoniczną. Z jej obu stron wyraźnie zaznaczone są kolumny. Macewy nie są umieszczone pionowo w ziemi. Ta, która wyróżnia się na pierwszym planie oraz dwie na drugim planie są pochylone, co świadczy o tym, że miejsce jest opuszczone. Dodatkowo taki charakter miejsca podkreśla wysoka trawa wokół nich. Tło stanowi ściana lasu. Cienkie pnie drzew wyznaczają rytm, jedynie dwa drzewa, centralnie umieszczone, mają grubsze pnie, a jedno z nich jest łukowato wygięte. Wyraźnie odcinają się od dość jednolitego fragmentu lasu w tle. Całość utrzymana jest w żółto-zielono-niebieskim tonacji, z tym, że praca podzielona jest poziomo na dwie części tak, że dolna ma wyraźnie jaśniejszą barwę niż górna. W prawym, dolnym rogu sygnatura: Sichulski