Ze spektaklu Kurka wodna z 1967 r.

Obiekt składa się ze starej, emaliowanej wanny oraz umieszczonego w niej manekina kobiety.

Wanna jest obdrapana, na jej brzegach, w miejscach, gdzie wytarła się farba, wykwitły płaty rdzy. Do wanny przytwierdzone zostały od dołu małe kółeczka umożliwiające przesuwanie obiektu w dowolnym kierunku. Znajdujący się w wannie manekin kobiety siedzi z wyciągniętymi przed siebie nogami, plecami opiera się o krótszy bok wanny.

Manekin ma na sobie długi, zapinany na guziki płaszcz podróżny, sięgające kolan skórzane kozaki na obcasie, skórzane rękawiczki oraz filcowy kapelusz o okrągłym rondzie. Wszystkie elementy stroju są w kolorze beżowym. Brzeg kapelusza przykrywa cieniem twarz manekina.

Włosy są niewidoczne, prawdopodobnie zostały schowane pod nakryciem głowy. Wyraźny makijaż, drobna sylwetka oraz krój stroju sugerują płeć. Kobieta z lekkim uśmiechem wpatruje się w przestrzeń przed sobą.

Spektakl Kurka wodna na podstawie tekstu Witkacego należy do okresu Teatru Happeningowego zwanego też Teatrem Wydarzeń. Równoczesność wielu działań i pozornie przypadkowych zdarzeń dawała wrażenie chaotyczności i harmidru.