Praca autorstwa Wojciecha Ireneusza Sobczyka zatytułowana “Drzewo” to rzeźba wykonana z białej, szkliwionej porcelany. Składa się na nią zestaw wielu połączonych ze sobą elementów: liści, gałęzi, konarów oraz korzeni. Wszystko zostało przygotowane oddzielnie, a następnie połączone. Razem zebrane elementy tworzą monumentalną, elegancką, a zarazem kruchą kompozycję.

Rzeźba ustawiona jest na białym postumencie w kształcie sześcianu. Liście drzewa są wąskie, podłużne, zwieńczone spiczasto. Kształtem przypominają liście juki. Na każdej z gałęzi znajduje się ich kilkanaście, skierowane są ku górze, jakby nadal chciały wzrastać ku słońcu. Tworzą rozłożystą koronę o rozpiętości 160 cm. Pień jest długi i smukły, składa się z pięciu połączonych ze sobą elementów. Każdy z nich zwieńczony jest pierścieniem. Z trzech dolnych pierścieni wyrastają drobne gałązki, które wyglądem przypominają wijące się glisty. Podobny kształt mają delikatne korzenie drzewa, które gęsto otaczają jego pień. Wiją się dookoła. Część korzeni zanurzona jest w szkarłatnym, krwistoczerwonym płynie z którego wyrasta drzewo.

Szkliwiona biała porcelana to materiał niezwykle elegancki. Rzeźba połyskuje i lśni w zależności od kąta padania światła. Biel możemy odczytywać jako symbol niewinności, zaś porcelanę jako kruchość. Staranność wykonania oraz delikatny charakter materiału sprawiają, że rzeźbę można podziwiać jedynie z daleka.

Praca pochodzi z cyklu prac prezentowanego na wystawie pt.: „O próżnej sławie i ulotnym smaku truskawki lub poziomki”. Artysta nawiązuje do tryptyku “Ogród rozkoszy ziemskich” autorstwa Hieronima Boscha – niderlandzkiego malarza z XV wieku. Rzeźba Sobczyka to bezpośrednie odwołanie do lewej części tego słynnego obrazu, gdzie ukazany został akt stworzenia Ewy. Bosch umieścił tam także biblijne Drzewo Życia. To nim inspirował się Sobczyk, konstruując swoją rzeźbę. Tak jak obraz Boscha, rzeźba Sobczyka zdaje się skrywać w sobie tajemnicę. Jednocześnie przyciąga uwagę swoją kunsztowną formą i niezwykłą precyzją wykonania. Zamiłowanie do misternych detali oraz manualną biegłość możemy odnaleźć także w innych pracach artysty. Wojciech Ireneusz Sobczyk zajmuje się rzeźbą, instalacją, animacją, muzyką, grafiką warsztatową oraz fotografią. W twórczości odwołuje się do klasycznych i archaicznych technik artystycznych oraz sztuki średniowiecza i renesansu. Często nazywany jest artystą zdecydowanie nie współczesnym.