Cykl “Alexandre de Paris” (fr. “Aleksander z Paryża”) składa się z wielu czarno-białych fotografii wykonanych w drugiej połowie lat 70. Obiekty znajdujące się w kolekcji Galerii Labirynt w Lublinie wykonano w 1986 roku w technice żelatynowo-srebrowej. Są eksponowane w dwóch rzędach po trzy obiekty, w niewielkich odstępach.
Plakat Krzysztofa Pruszkowskiego stanowi jeden z elementów fotografii pojawiających się w cyklu “Alexandre de Paris”. Inspiracją do stworzenia serii zdjęć oraz plakatu była historia bezdomnego o imieniu Alexandre. Pruszkowski, mieszkający wówczas w Paryżu, zwrócił uwagę na kloszarda, który w zimne dni przechadzał się po drodze blisko ogrodu Tuilleries, aby ogrzać się podmuchem powietrza z wentylatora centrali telefonicznej. Po nagłym zniknięciu bezdomnego, artysta postanowił upamiętnić jego postać.

Afisz przedstawia czarno-białą reprodukcję zdjęcia z naturalnych rozmiarów postacią Alexandre’a. Mężczyzna ubrany jest w kraciasty płaszcz, a na głowie ma kaszkiet. Prawą ręką opiera się o wysunięty blok muru, lewą przyłożoną ma do czoła, jakby ocierał z niego pot. Przez położenie lewej dłoni, nie można dostrzec jego twarzy. Upamiętniając bezdomnego w artysta oddaje w ten sposób hołd konkretnej postaci, ale też zaznacza potrzebę uszanowania wszystkich osób bezdomnych. Podkreśla to dodatkowo schematycznie wyrysowana sprejem korona nad głową Alexandre’a. Plakat został przyklejony przez Pruszkowskiego w miejscu, w którym Alexandre zawsze się zatrzymywał. Był on nieustannie zrywany przez władze lub okolicznych mieszkańców, a następnie na nowo umieszczany przez artystę.

Poprzez zapis codziennego rytuału bezdomnego mężczyzny, przerwanego prawdopodobnie jego śmiercią, Pruszkowski zwraca uwagę na problem samotności osób wykluczonych ze społeczeństwa. Artysta, nazywając cykl imieniem bezdomnego, próbuje odrzeć z anonimowości postać kloszarda oraz zwrócić uwagę na problem bezdomności. Wielokrotnie plakatując mur portretem Alexandre’a stara się go upamiętnić wbrew powszechnym opiniom i sprzeciwom.

Krzysztof Pruszkowski (ur. 1943 w Kazimierzu Dolnym) zajmuje się fotografią  i teorią obrazu w ujęciu konceptualnym. Mieszka i tworzy w Kazimierzu Dolnym i w Paryżu. W latach 1960-1965 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Doprowadził do doskonałości autorską metodę, rozwijaną od 1984, nazwaną fotosyntezą – polegającą na wielokrotnej ekspozycji obrazów na jednej klatce filmu fotograficznego.